Neulstraat – Deken van Erpstraat
knooppunt 67

Tussen de jaren ‘03 en ‘16 bouwde pastoor A.J. van Erp verschillende nieuwe gebouwen in Sint-Oedenrode. Daaronder viel het Sint-Odagesticht, deze bouw werd voltooid in ‘06. In dit gebouw bevonden zich een kleuterschool, een meisjesschool, een ziekenhuis met kraamafdeling, operatiezaal, röntgenkamer, een zaaltje voor zieke kinderen, een afdeling voor overspannen mensen en een afdeling voor tuberculosepatiënten. Ook was er een pension voor ouderen en één deftig pension voor kostdames en –heren.  

Bij de meisjesschool zat een Vincentiuskeuken. Hier konden arme- en weeskinderen een bord soep krijgen.  

De zusters, die dit alles moesten overzien, hadden ook nog een kloosterafdeling. Ook de Sint-Vincentiusschool werd bij het gesticht betrokken.  

Wist je dat: Het verhaal van Sint-Oda 

Oda was een Schotse prinses, maar niemand wilde met haar trouwen omdat zij blind was. Haar vader stuurde haar naar Luik toe om te bidden bij het graf van Sint-Lambertus. Toen ze dit deed, kreeg ze ineens haar zicht terug. Zij keerde terug naar Schotland waar haar vader haar wilde laten trouwen met een nare man. Dat wilde ze absoluut niet, dus ze besloot te vluchten. Na een lange tijd rondgezworven te hebben kwam ze terecht in Rode. Hier besloot zij haar leven te wijden aan God en niets anders.  

Nadat zij stierf in 726 kwamen er verschillende mensen naar haar graf. Zij geloofden dat Oda genezende krachten had. De bisschop van Luik kwam naar haar toe en overtuigde de mensen dat zij heilig was. Sindsdien wordt zij Sint-Oda genoemd.  

Sint-Oda’s verhaal werd opgeschreven voor de katholieke kerk en veel mensen van Rode vonden het bijzonder. Alhoewel niemand zeker weet of dit verhaal echt is gebeurd, geloofden zij het. In 1274 werd voor de eerste keer Sint-Odarode opgeschreven. Deze naam kennen we nu als Sint-Oedenrode.